چه کنیم که بیشتر حقوق بگیریم؟

تا چشم بر هم می‌زنید همه حقوق‌تان تمام شده و كلی باید دو دو تا چهار تا كنید تا سر و ته دخل و خرج‌تان جفت و جور شود.

اگر بدانید که سیاست‌های شرکت برای افزایش حقوق چیست و در چه زمان‌هایی می‌توانید انتظار افزایش حقوق را داشته باشید، آن وقت می‌توانید بهتر نزد رئیس‌تان برای افزایش حقوق استدلال کنید. وقتی با اطلاع باشید و بدانید چه می‌گویید احتمال دست خالی برگشتن کمتر خواهد بود.

كی گفته « پول علف خرس نیست! » این روزها با این هزینه‌های سرسام‌آور ارزش پولی كه درمی‌آورید گاهی از علف خرس هم كمتر است. تا چشم بر هم می‌زنید همه حقوق‌تان تمام شده و كلی باید دو دو تا چهار تا كنید تا سر و ته دخل و خرج‌تان جفت و جور شود. احتمالا اولین راه‌ حلی كه می‌شود به آن فكر كرد افزایش حقوق است. باید راه‌ حلی پیدا كنید كه رئیس‌تان با افزایش حقوق شما موافقت كند. اگر دنبال راه‌حلی هستید این راهنما را از دست ندهید.

1 - موفقیت، شانس‌تان را بیشتر می‌کند
درخواست افزایش حقوق را بعد از به‌دست آوردن یک موفقیت خوب در سر کار مطرح کنید. لازم نیست مغرور و از خودراضی باشید اما این یک روش امتحان شده است که درخواست افزایش حقوق بعد از اینکه شما کاری استثنایی در سر کار انجام داده‌اید مورد قبول قرار می‌گیرد. با رئیس‌تان رودربایستی نداشته باشید. به او بگویید که موفقیت شما تنها آغاز فرصت‌های زیادی است که شما می‌توانید برای شرکت ایجاد کنید.

2 - استعدادتان را نشان دهید
اگر فکر می‌کنید که مستحق افزایش حقوق هستید باید این را ثابت کنید. لازم نیست از خودتان تعریف کنید. تنها نشان دهید که سرمایه ارزشمندی برای شرکت هستید و همیشه و به ویژه وقتی کس دیگری نیست شما برای انجام کارها حاضر هستید.

3 - صریح باشید
دنبال دوز و کلک با رئیس‌تان نباشید. دقیقا به رئیس‌تان بگویید چه می‌خواهید و چرا چنین چیزی را در چنین زمانی می‌خواهید. صداقت بهترین سیاست است و باعث می‌شود شخصیت‌تان را هم دوست‌داشتنی‌ترکند.

4 - درباره وضعیت مالی محل کارتان تحقیق کنید
اگر بدانید که سیاست‌های شرکت برای افزایش حقوق چیست و در چه زمان‌هایی می‌توانید انتظار افزایش حقوق را داشته باشید، آن وقت می‌توانید بهتر نزد رئیس‌تان برای افزایش حقوق استدلال کنید. وقتی با اطلاع باشید و بدانید چه می‌گویید احتمال دست خالی برگشتن کمتر خواهد بود.

5 - برای شنیدن «نه» خود را حاضر کنید
اگر همه کارهایی که لازم بود را انجام دادید و بازهم نه شنیدید آن وقت دیگر کار از دست شما بیرون بوده است. با این حال، به جای اینکه ناامیدانه برگردید، از رئیس‌تان بپرسید که آیا به جای افزایش حقوق می‌تواند چیز دیگری مثلا تعطیلات اضافه یا اضافه کار یا مزایا به شما بدهد اما حواستان باشد زیاد از حد حریص جلوه نکنید. سعی کنید همواره لبخند بر چهره‌تان باشد حتی اگر اتفاق‌هایی افتاد که شما دوست نداشتید.
 
ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 8:48 pm |  | پاسخ دهید:

به 8 دليل کودکان از آنچه شما فکر مي کنيد، باهوش ترند

مغز کودکان سرعت رشد گفت آوري دارد. يک سال پس از تولد، اندازه مغز دو برابر مي شود و چهار سال بعد، يعني هنگام ورود به کودکستان به اندازه بزرگسالي خود مي رسد. تعجبي ندارد که گاهي بزرگترها از خود مي پرسند او دارد به چه چيزي فکر مي کند؟ اکنون دلايل زيادي وجود دارد که ثابت مي کنند براستي در سر کوچک آنها خبرهايي هست!

1. زبان جديد را تشخيص مي دهند:

سال هاي نوزادي مناسب ترين سن براي يادگيري بيش از يک زبان است. مطالعات دانشگاه بريتيش کلمبيا نشان مي دهد يک نوزاد چهار ماهه از روي نشانه هاي بصري (براساس ريتم صدا و حالت چهره متکلم) مي تواند تشخيص دهد گوينده به زبان جديد صحبت مي کند. براساس تحقيقات، کودکاني که در محيط هاي دو زبانه زندگي مي کنند مي توانند تفاوت هاي زباني را تشخيص دهند و يادگيري زبان هاي بيشتر برايشان ساده تر است.

2. آنها احساسات ديگران را مي فهمند:

حتي کودکاني که تعامل چنداني با سگ ها نداشته اند مي توانند صداي زوزه کشيدن خشمگين سگ يا عوعوي دوستانه اش را با عکس هاي يک سگ عصباني و يک سگ خوشرفتار تطبيق دهند. براساس مطالعاتي که در دانشگاه بريگهام يانگ انجام شده، نوزادان با نوسانات موزيک بتهوون، تغيير روحيه مي دهند.

3. بچه هاي کوچک معاني لغات را درک مي کنند:

برخي کارشناسان کودک معتقدند کودکان تا يک سالگي ارتباط ميان تصوير اشيا و نام آنها را درک نمي کنند. اما در مطالعات دانشگاه پنسيلوانيا، کودکان 6 ماهه خيلي پيش از اينکه بتوانند اين نامه ها را به زبان بياورند، ارتباط مزبور را درک کرده اند. اين مسئله ثابت مي کند که شما مي توانيد با کودک خود صحبت کنيد و او آن را درک مي کند حتي اگر فقط به شما زل بزند.

4. کودکان براي نوع دوستي ارزش قائلند:

ممکن است به نظر برسد کودکان معمولاً دوست دارند چيزي را بگيرند، اما در تحقيقي ثابت شده است کودکان نوپا وقتي چيزي را به ديگران مي بخشند، شادترند.

5. کودکان نوپا عدالت را مي فهمند:

تعجبي ندارد «اين منصفانه نيست» شعار يک خردسال باشد. براساس تحقيقات منتشر شده دانشگاه واشنگتن، کودکان از 15 ماهگي، تساوي را درک مي کنند. اين محققان کودکان را با نشان دادن تصاويري از توزيع برابر و غير برابر شير يا بيسکويت بين دو نفر مورد آزمايش قرار دادند. کودکان به توزيع نابرابر توجه بيشتري نشان دادند که حاکي از اين است تفاوت را درک مي کنند و از آن غافلگير مي شوند. جالب است کودکاني که نسبت به توزيع ناعادلانه غذا واکنش نشان دادند، هنگام بازي با دوستانشان بيشتر از ديگران در تقسيم اسباب بازي ها، ايثار و از خودگذشتگي داشتند.

6. آنها قدر مجازات مناسب را مي فهمند:

بچه هاي هشت ماهه خوشحال مي شوند وقتي براي کسي که کار بدي کرده، اتفاق بدي مي افتد. محققان دانشگاه واشنگتن يک نمايش خيمه شب بازي براي کودکان برپا کردند که در آن، عروسک ها نسبت به هم رفتارهاي مثبت يا منفي داشتند. پس از نمايش،‌ عروسک ها را به دست بچه ها دادند و کودکاني را که از همان ابتدا با عروسک هاي بد، رفتار خوبي نداشتند با بچه هاي ديگري که با همان عروسک ها دوستانه رفتار مي کردند، مقايسه کردند. آنها بر اين باورند که اين واکنش ها مي تواند بيانگر حالات و شخصيت اين کودکان در آينده باشد.

7. آنها تحت تاثير همسالان خود قرار مي گيرند:

دوست داريد کودک شما غذاي خود را به خوبي بخورد و استراحت خوب و کافي داشته باشد؟ او را با دوستان خوشرفتار احاطه کنيد. در مقاله اي منتشر شده در نشريه زيست شناسي سلولي بيان شده يک کودک دو ساله بيشتر علاقمند است رفتاري انجام دهد که سه تا از دوستانش انجام مي دهند تا فقط يکي از آنها.

8. مغز کودکان با پخش و نواختن موسيقي رشد و بهبود مي يابد:

احتمالاً شنيده ايد بين موسيقي و بهره هوشي (IQ) رابطه وجود دارد. يک مقاله تحقيقاتي کانادايي توصيه مي کند که بهتر است کودکان در معرض شرايط ساخت و نواختن موسيقي قرار بگيرند. کودکان يک ساله اي که در کلاس هاي تعاملي موسيقي (حرکات دست يا برخي آهنگ هاي خاص و نواختن پرکاشن با دست) شرکت مي کنند نسبت به کودکاني که کلاس هاي تعاملي کمتري دارند، مهارت ارتباطي قوي تري دارند.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 8:48 pm |  | پاسخ دهید:

آموزش آداب غذا خوردن سر میز به کودک

کودک در این سن هنوز آمادگی لازم برای یادگیری رفتارهای غذاخوردن مثل اینکه چنگال یا قاشق را با کدام دست باید بگیرد، را ندارد اما اینقدر بزرگ شده است که مسایل ابتدایی را یاد بگیرد. البته این مساله نیز به سن او که آیا مهد کودک می رود یا پیش دبستانی بستگی دارد. اما مواردی که در این بازه سنی می توانید به کودک خود بیاموزید شامل موارد زیر هستند:

• شستن دست ها پیش از غذا خوردن
• عدم استفاده از اسباب بازی هنگام غذاخوردن
• نباید غذا را پرت کرد یا با دست قاپید و گرفت
• نباید قاشق و چنگال را روی میز زد و صدا ایجاد کرد
• نباید غذا را از دهان بیرون ریخت
• هنگامی که دیگران غذا می خورند نباید اطراف اتاق دوید و جیغ و داد کرد
• باید از واژه های «لطفا» و «ممنون» استفاده کرد
• به جای دست باید از قاشق و چنگال استفاده کرد
• در انتهای غذا باید تشکر کرد و برای بلند شدن از پشت میز باید اجازه گرفت
• باید ظرف خود از روی میز برداشت و در سینک ظرفشویی گذاشت

کودکانی که سن بالاتری دارند و مثلا در مرحله پیش دبستانی هستند جزئیات بیشتری را می توانند یاد بگیرند. به طور مثال، اینکه با دستمال دور دهان خود را پاک کنند، با دهان بسته غذای خود را بجوند، نوشیدنی خود را هُرت نکشند، پیش از اینکه دیگران غذای خود را نکشیده اند، غذا را آغاز نکنند، لقمه های کوچک بر دارند و از غذایی که خوشش آمده است تعریف کند.

زمان غذا خوردن بهترین فرصت است تا رفتارهای اجتماعی کودک را تربیت کنید و مهارت های لازم را به او بیاموزید.

بهترین روش برای انجام این درس ها چیست؟

کودکان پیش دبستانی دوست دارند باعث خوشنودی والدین خود بشوند و آنها را دوست داشته باشند. شما هم از این فرصت استفاده کنید و به او نشان دهید باید چگونه رفتار کند. سر میز با ملایمت صحبت کنید – البته نیاز نیست سخنرانی کنید یا صدای خود را بالا ببرید. هنگام صحبت همیشه از واژه های «لطفا» یا «ممنونم» استفاده کنید. هرگز هنگام غذا خوردن روزنامه نخوانید، تلویزیون تماشا یا خود را به کارهای دیگر مشغول نکنید. خودتان را الگوی کودک کنید و با رفتارهایتان به او نشان دهید باید چگونه رفتار کند.

تکرار و ثبات قدم در انجام رفتارهای درست در طولانی مدت باعث می شود تا کودک به این الگوی رفتاری عادت کند. هنگامی که چیزی را به کودک می آموزید، در مسیر یادگیری تداوم داشته باشید و مدام کارها را برایش یادآوری کنید. به طور مثال، هنگامی که کودک با دست پنیر بر می دارد، قاشق به دست او بدهید. یا هنگامی که لیوان آب او را پر می کنید، تشکر کردن را به او یادآوری کنید. هنگامی که کودک سر میز درست و خوب رفتار می کند او را تشویق کنید. البته در این کار زیاده روی نکنید زیرا نباید کاری کنید که تصور کند در مرکز توجه قرار دارد و لوس شود.

هنگامی که کودک سر میز بدرفتاری می کند، چه باید کرد؟

در این مورد دو روش وجود دارد. برخی از والدین سعی می کنند تا این رفتارهای زشت – داد زدن، سروصدا کردن، به هم ریختن ظرف غذا - را نادیده بگیرند. اگر این روش پاسخگو بود به این دلیل است که کودک در برابر رفتارهای خود هیچ واکنشی ندیده است. برخی دیگر از والدین بهتر می دانند که چه روشی برای برطرف کردن این رفتارهای زشت کودک خود پیدا کنند. مثلا اگر کودک از شما خواهش نکرد و واژه «لطفا» را به کار نبرد، به او غذا یا چیزی که می خواهد را ندهید تا یاد بگیرد باید درست رفتار کند. برخی دیگر از والدین نیز کودک را از پشت میز بلند می کنند و به او توضیح می دهند این رفتار او به هیچ وجه درست نیست و باید درست رفتار کند.اگر بتوانید به کودک یاد بدهید از اینکه در کنار شما غذا می خورد خوشحال باشد و لذت ببرد، بیشتر می توانید به او یاد بدهید تا سر میز رفتار خوبی داشته باشد و از لحظه های خوب کنار هم بودن لذت ببرد.

بهترین قوانین برای رفتار درست سر میز چیست؟

خانواده های مختلف قوانین خاص خود را دارند. بنابراین، این مساله ای است که خود شما باید تعیین کنید. برای برخی از خانواده مهم نیست هر کس با چه لباسی سر میز حاضر می شود اما برخی دیگر برایشان بسیار مهم است که همه اعضای خانواده لباس مناسب غذاخوردن به تن داشته باشند. برخی از اینکه آرنج را روی میز بگذارید خوششان نمی آید و برخی دیگر این مساله برایشان هیچ اهمیتی ندارد.

چیزی که شما باید انجام دهید این است که به کودک یاد بدهید مودب باشد. به او آداب ابتدایی پشت میز نشستن را یاد بدهید. اصول و مبانی غذا خوردن مثل استفاده درست از قاشق و چنگال را به او بیاموزید. اما این مسایل را خیلی پیچیده و فرمول‌دار نکنید. بهترین رفتار این است که کودک به دیگران احترام بگذارد. اگر کودک این احترام را بیاموزد کمتر سروصدا، شلوغ کاری یا کثیف کاری می کند.

البته برخی قوانین هستند که نباید سرمیز غذا به کودک تحمیل کنید. یکی از آنها این است: «همه غذای خود را بخور». به جای این قانون اشتباه شما باید به کودک بیاموزید هر زمان احساس کرد سیر شده است، دست از غذا خوردن بکشد. لازم نیست همه غذای خود را بخورد.

شاید از آن دسته والدینی باشید که کودک را مجبور می کنند تا زمانی که همه سر میز هستند، او نیز باید سرجایش بنشید، حتی اگر غذایش تمام شده باشد. این درست نیست. کودک در این سن بسیار پویا و پر انرژی است. به جای اینکه او را سر جایش میخکوب کنید به او یاد بدهید اجازه بگیرد و از سر میز بلند شود. البته بهتر است به او یادآوری کنید اگر بلندشد دیگر نمی تواند دوباره بر گردد و غذای بیشتر میل کند. این مساله با تکرار به عادت تبدیل می شود.

چگونه به کودک یاد بدهم در رستوران رفتار درستی داشته باشد؟

پیش از ترک کردن خانه انتظارات خود را به او بگویید. به او یادآوری کنید اگر رفتار خوبی داشته باشد به همه خوش خواهد گذشت. به او بگویید در رستوران انسان های دیگری هم هستند که دوست دارند در سکوت و آرامش غذا بخورند به همین دلیل، باید با صدای آرام صحبت کند و بی سرو صدا غذای خودش را میل کند.

برای اینکه به کودک هم چندان سخت نگذرد، رستورانی انتخاب کنید که خیلی ساکت و شیک نباشد که خودتان هم مدام نگران باشید. بلافاصله سفارش غذا بدهید. پیش از بیرون رفتن مطمئن باشید که کودک به خوبی استراحت کرده و گرسنه است. اگر کودک در رستوران خیلی اذیت می کرد و باعث رنجش اطرافیان شده بود، بدون داد و دعوا بیرون بروید. به او توضیح دهید چون رفتار او زشت بود او نمی تواند در رستوران بماند.

یکی دیگر از روش های کمک کننده برای غذا خوردن با کودک پیش دبستانی در رستوران این است که در خانه با او تمرین کنید. کودک از اینکه با او و عروسکش خوش رفتاری می کنید و با هم یک مهمانی چایخوری راه انداخته اید، لذت می برد. یا می توانید میز غذا را به سبک رستوران، با نور شمع و دستمال و ... تزئین کنید و آداب درست غذا خوردن را به او بیاموزید.

ارسال شده در دسته‌بندی نشدهچهارشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۶ | 8:48 pm |  | پاسخ دهید:

مردان عامل استرس زنان

نیمی از زنان امریکایی معتقدند بیشترین استرس از جانب همسران‌شان به آنها تحمیل می‌شود.

در این نظرسنجی که از 7 هزار زن امریکایی صورت گرفت، مشخص شد که وجود دیدگاه‌های متفاوت زوج‌ها در پرورش فرزندان، همراهی نكردن مردان در مسئولیت‌های خانه و فشارهای معمول زندگی زناشویی، موجب شده است که زنان، همسران‌شان را نیز به عنوان کودکانی در نظر بگیرند که نیازمند مراقبت هستند.

سه چهارم از شرکت‌کنندگان در این بررسی اعلام کرده‌اند كه بیشتر مسئولیت‌های خانه و امور مربوط به فرزندان به عهده زنان است و موجب می‌شود تا استرس بیشتری را متحمل شوند.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 8:48 pm |  | پاسخ دهید: